شرکت پادگین طب

• نتایج کلیدی فعالیت دکورین در بدن

•  

  تنظیم ساختار و بلوغ کلاژن: سازماندهی و ایجاد پیوندهای متقاطع در فیبرهای کلاژن، که برای استحکام و یکپارچگی بافت‌ها حیاتی است.

  مهار رشد تومورها: با مهار مسیرهای پیام‌رسانی فاکتور رشد، به ویژه TGF-β و EGFR، به عنوان یک عامل سرکوبگر تومور عمل می‌کند.

  القای هایپرتروفی و ترمیم عضلانی: به عنوان یک میوکاین، سنتز پروتئین در سلول‌های عضلانی را تحریک کرده و به رشد و بازسازی عضلات پس از آسیب یا ورزش کمک می‌کند.

  تنظیم التهاب و پاسخ ایمنی: با اتصال و تعدیل فعالیت مولکول‌هایی مانند TGF-β و کمپلکس‌های کمپلمان، پاسخ التهابی را تنظیم می‌کند.

  کنترل آنژیوژنز (رگزایی): با مهار فاکتور رشد اندوتلیال عروقی (VEGF)، از رگزایی غیرطبیعی (مثلاً در تومورها یا آرتریت) جلوگیری می‌کند.

•  

  مکانیسم مولکولی تولید و عملکرد دکورین

•  

  1- ساختار و تولید:

  دکورین از یک پروتئین هسته‌ای تشکیل شده که یک زنجیره گلیکوزآمینوگلیکان (معمولاً کندروایتین سولفات یا درماتان سولفات) به آن متصل است. بیان ژن DCN در فیبروبلاست‌ها، کندروسیت‌ها و سلول‌های عضلانی تنظیم می‌شود. ورزش و آسیب بافتی از محرک‌های مهم افزایش بیان و ترشح آن هستند.

•  

  2- اهداف و تعاملات مولکولی کلیدی:

  کلاژن‌ها: به طور خاص به کلاژن نوع I متصل می‌شود و تشکیل فیبریل‌های منظم و با قطر مناسب را تسهیل می‌کند.

  فاکتور رشد TGF-β: دکورین به TGF-β متصل شده و فعالیت آن را مهار می‌کند. این مهار، کلید نقش ضدفیبروتیک و ضداسکار دکورین است.

  گیرنده فاکتور رشد اپیدرمال (EGFR): با اتصال مستقیم به EGFR، سیگنال‌دهی آن را مهار کرده و تکثیر سلولی را کاهش می‌دهد (مکانیسم ضدتوموری).

  فاکتور رشد اندوتلیال عروقی (VEGF): سیگنال VEGF را مهار کرده و از رشد عروق جدید جلوگیری می‌کند.

   

• 3- عملکرد به عنوان یک میوکاین در عضله:

• در بافت عضلانی، دکورین نه تنها یک جزء ساختاری ECM است، بلکه به عنوان یک عامل سیگنال‌دهنده عمل می‌کند:

  پس از ورزش یا آسیب: ترشح دکورین افزایش می‌یابد.

  اتصال به گیرنده: دکورین به گیرنده‌های سطحی سلول‌های عضلانی مانند اینگرین‌ها متصل می‌شود.

  فعال‌سازی مسیرهای درون‌سلولی: مسیر Akt/mTOR را فعال می‌کند که یک مسیر کلیدی برای سنتز پروتئین و رشد سلولی است.

  نتیجه: این فرآیند منجر به هایپرتروفی میوفیبرها و کمک به ترمیم و انطباق عضله می‌شود.

•  

  دکورین در چه نمونه‌هایی اندازه‌گیری می‌شود؟

•  

  سرم یا پلاسمای خون (سطوح آن ممکن است در بیماری‌های فیبروتیک یا متاستاز سرطان تغییر کند).

  بافت‌های بیوپسی شده مانند پوست، تاندون، غضروف یا عضله.

  مایع مفصلی (در بیماری‌هایی مانند آرتروز).

•  

  آیا ورزش دکورین را افزایش می‌دهد؟

•  

  بله. ورزش یک تنظیم‌کننده مهم تولید دکورین در عضله است.

  نوع ورزش: هم تمرینات مقاومتی (وزنه‌برداری) و هم تمرینات استقامتی می‌توانند بیان دکورین را در عضله اسکلتی افزایش دهند.

  نقش: افزایش دکورین پس از ورزش، به بازسازی و تقویت ماتریکس خارج سلولی عضله کمک می‌کند و از طریق مکانیسم میوکاینی، سیگنال‌های رشد را برای هایپرتروفی عضلانی تقویت می‌کند.

   

• عوامل مؤثر بر دکورین

•  

  ورزش منظم: افزایش بیان.

  آسیب بافتی یا ترمیم: در مراحل ترمیم زخم و بازسازی عضله افزایش می‌یابد.

  بیماری‌های فیبروتیک (مانند فیبروز کبدی، ریوی، کلیوی): سطح دکورین در بافت مبتلا ممکن است تغییر کند (اغلب افزایش به عنوان یک پاسخ جبرانی).

  سرطان‌ها: در بسیاری از تومورها، بیان دکورین کاهش می‌یابد که با تهاجم و متاستاز بیشتر مرتبط است. تجویز خارجی آن می‌تواند رشد تومور را مهار کند.

•  

  نکات مهم بالینی و محدودیت‌ها

•  

  نقش دوگانه در سرطان: اگرچه عمدتاً یک سرکوبگر تومور است، در برخی زمینه‌های خاص ممکن است به پیشرفت سرطان کمک کند.

  پتانسیل درمانی: دکورین نوترکیب به عنوان یک عامل درمانی بالقوه برای مهار فیبروز (با مهار TGF-β)، سرکوب تومور و بهبود ترمیم بافت همبند در حال بررسی است.

  نشانگر زیستی: سطوح خونی یا بافتی دکورین ممکن است به عنوان نشانگری برای فعالیت بیماری در فیبروز یا برخی سرطان‌ها مورد مطالعه قرار گیرد.

  ارتباط با بیماری‌ها: جهش در ژن DCN با یک نوع نادر از دیستروفی قرنیه و ناهنجاری‌های پوستی مرتبط است.

•  

  جمع‌بندی

•  

  دکورین یک مولکول چندکاره است که از یک جزء ساختاری حیاتی در ماتریکس خارج سلولی تا یک تنظیم‌کننده کلیدی رشد، ترمیم و مهار تومور را ایفا می‌کند. عملکرد آن به عنوان یک میوکاین، پیوند مهمی بین فعالیت بدنی (ورزش)، سلامت عضلات و ترمیم بافت‌ها برقرار می‌سازد. تحقیقات گسترده‌ای در حال بررسی پتانسیل درمانی آن در بیماری‌هایی مانند فیبروز، آرتروز و سرطان است.

   

• کیت الایزا Decorin در پژوهش‌های آزمایشگاهی

•  

  کیت‌های الایزای تحقیقاتی Decorin ELISA با حساسیت بالا (حداقل تشخیص ~ pg/mL 1.5)، برای نمونه‌های سرم، بافت و مایع بیولوژیک در گونه‌های انسان، موش و رت در دسترس است. این کیت‌ها امکان بررسی اثرات تمرین، دارو و رژیم را بر سطح پروتئینی دکورین و ارتباط آن با فرآیندهایی مانند بازسازی ماتریکس خارج سلولی، هایپرتروفی عضلانی (از طریق مسیر Akt/mTOR) و مهار سیگنال‌دهی TGF-β فراهم می‌کنند.

  
  

بخش علمی شرکت پادگین طب

(مرکز تحقیقات، مشاوره، تولید، واردات و تهیه کیت های تخصصی و فوق تخصصی پژوهش های پایه و بالینی)

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید & این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

22872816- 22872815